Rozdział 7

Paczadełkami Jess

Obudziłam się 6:00 . Wstałam i udałam się do szafy . Przeglądałam ją z 3 min.  i ostatecznie wybrałam to . Udałam się do łazienki , żeby się przebrać . Kiedy wyszłam poczułam zapach jajecznicy . Zeszłam na dół i zobaczyłam moją mamę w kuchni !? Co jest ? Nie ma pracy ?
- Dzień Dobry córuś - powiedziała rodzicielka.
- Dzień Dobry - odpowiedziałam ze zdziwieniem . Nigdy nie robiła mi śniadania . Może wreszcie będzie normalnie . 
- Pomyślałam sobie - ciągnęła dalej. - że jeśli jedziesz na wycieczkę to zrobię ci śniadanie . Szef powiedziała , że mogę być dzisiaj 15 min. później . Więc skorzystałam z okazji i zrobiłam jajecznicę . Smacznego ! 


Posiłek był naprawdę dobry , ale mama dalej pracuje jak .... no .... mrówka jakaś . Innego określenia nie mam . Wstałam od stołu , założyłam buty i wyszłam z domu . W drodze do szkoły myślałam o tym co wczoraj powiedział mi Connor . Oczywiście , że nie powiem o tym nikomu , ale czuję się z tym źle . Nigdy w życiu nie okłamałam Lil . Nigdy . Ona brzydzi się kłamstwem . I co ja mam zrobić ? Z jednej strony jest Connor , a z drugiej Lil . Kiedy doszłam do szkoły było już sporo osób . Pan O'Donell zbierał pozwolenia . Dałam mu swoje i odeszłam w stronę autobusu . Mamy zwiedzać jakieś ruiny . Nie no pomysł fajny , ale jak wyjdzie w praktyce to nie wiem . Po chwili musieliśmy wsiąść do pojazdu . Connora nie było , ponieważ "miał jakieś sprawy do załatwienia" . Rozumiecie co to znaczy , prawda ? Zwiedzanie zajęło nam jakieś 4 godziny . Było superzajefajnie ! Czy ktoś słyszy ten sarkazm ? Chodziliśmy w kółko po ruinach , które za miesiąc przerobią na toalety nie ma co super wycieczka . Mieliśmy jeszcze czekać około 2 godzin na przyjazd autobusu . Nie no świetnie !
Postanowiłam przejść się po lesie . było pochmurno dlatego las wydawał się jeszcze piękniejszy . Kiedy tak szłam natrafiłam na polanę , na której rosły niebieskie kwiatki . Ten widok był cudny . Było tak pięknie , że aż zrobiłam zdjęcie . Kiedy dałam na podgląd zobaczyłam coś czego nie powinnam zobaczyć . Między drzewami było jakieś stworzenie , ale nie takie normalnie tylko o wiele większe od normalnego zwierzęcia . Postanowiłam sie tym nie przejmować i schowałam aparat do torby . Kiedy podniosłam głowę zobaczyłam ... właściwie nie wiem co . To "coś" wcale nie przypominało ani człowieka ani zwierze . Było potworne ! Wzrostem przewyższało człowieka i było zniekształcone . Musiała minąć chwila zanim odgadłam gdzie to "coś" ma głowę . Aktualnie wpatrywało się we mnie tymi swoimi czerwonymi oczami . Dosłownie czerwonymi . W ręce trzymał głowę jakiegoś człowieka i widać , że zamierza go skonsumować . Było to tak przerażające , że chciało mi się wymiotować i wiać jak najszybciej . Jednak nogi odmówiły posłuszeństwa i nadal stałam wpatrzona w tą bestię .
- Teho !
Nie wierzę ! Ta bestia umie mówić . Ok , jestem przerażona na maksa . Zaczęłam się powoli cofać , ale temu czemuś chyba się to nie spodobało , bo rzucił się na mnie z pazurami . Zrobiłam unik skutkiem czego było to , że potwór zarypał w drzewo . Zaczęłam uciekać , ale wiedziałam , że to lezie za mną . W ułamku sekundy znalazło się przede mną i już miało mnie złapać kiedy nagle znikąd pojawił się  Connor wraz ze swoim kolegą . Bestia nawet się nie zorientowała kiedy C odciął jej głowę . Z tych emocji aż usiadłam . Nie mogłam na to patrzeć . Po chwili usłyszałam głos nieznanego  kolegi .
- Hej ,nic ci nie jest ? - zapytał.
-Nie , chyba nie - odpowiedziałam. - Tylko trochę kręci mi się w głowie .
- Teraz mi wierzysz ? - zapytał Connor . Byłam tak załamana , że tylko pokiwałam głową . - Zabierzemy cię do mnie . Autobus już pojechał . Załatwiłem z nauczycielem , że cię odwiozę.
Wstałam powoli , ale mocno zaczął boleć mnie brzuch , że mało nie upadłam . Złapał mnie towarzysz C i podprowadził do samochodu . Jechaliśmy 15 min. kiedy dojechaliśmy na miejsce . Weszliśmy do domu i udaliśmy się do salonu .
- Przynieść ci coś do picia - zapytał mnie nieznajomy. - A tak wg to jestem Jack .
- Miło cię poznać. Napiję się wody jeśli to nie problem - odpowiedziałam.
  Jack sobie poszedł , a ja zostałam sama z Connor'em .
- Słuchaj , muszę cię przeprosić - przerwałam tą ciszę . - Ty mówiłeś prawdę , a ja ci nie wierzyłam . Jestem taka głup...
Nie zdążyłam dokończyć ,bo Connor położył swój palec na moich ustach .
- Nie jesteś głupia - powiedział. - Byłaś w szoku , każdy by tak zareagował .
- Czyli to co widziałam w lesie to był Mutant , tak ? 
- We własnej osobie - odpowiedział Jack przynosząc mi szklankę z wodą .
-  Dobra, chcę wiedzieć wszystko o was i o tej waszej "pracy" - oznajmiłam . Ciągle kręciło mi się w głowie , ale nie to było ważne . 
- No dobrze , niech ci będzie , ale nie wiem czy nasz szef będzie zadowolony - powiedział Jack.
- Wiec jesteśmy ... tak jakby łowcami . Łapiemy Mutanty i zabijamy . Każdy z nas jest jakoś uzdolniony ...
- Ja potrafię czytać w myślach - chwali się brunet .
- A ty Connor co umiesz ? - spytałam kolegę .
- ...
- Connor ?
- On umie zmieniać postać - odpowiedział za niego Jack .
- Wow to musi być super !
- ...
- Zaraz .... to nie mama robiła mi śniadanie ?! To byłeś ty ! Ja wiedziałam , że coś jest nie tak , mama dobrowolnie nie zostałaby i nie zrobiłaby mi śniadania , ale dziękuję za troskę
-  Nie ma sprawy . A wracając mamy bardzo dużo roboty . Mutantów jest coraz więcej , a władze już coś podejrzewają . Więc to musi zostać w tajemnicy rozumiesz ? 
- Nie , jestem ułomnym dzieckiem , które nie potrafi myśleć - oznajmiłam .
- Czyli rozumiesz .
Reszte dnia spędziliśmy na oglądaniu filmów i graniu w Monopol . Nawet nie wiem kiedy zasnęłam na podłodze .
***
Następnego dnia miał być występ LM . Tak został przesunięty na czwartek . Cała sytuacja jest bardzo dziwna , ale nie wnikam . Nadal jestem u Connor'a w domu . Nie wiem jakim cudem ma on moje rzeczy , ale ok . Wybrałam to i poszłam do łazienki . Zjedliśmy śniadanie i pojechaliśmy do szkoły . Jack robił za obstawę . Przynajmniej tak to wyglądało zboku . W szkole było dużo osób , nawet tych którzy nie chodzili do naszej budy . Były też inne placówki , jak Szkoła Muzyczna czy Ordynary High School . Oni też brali udział w konkursie. Każdy byłby szczęśliwy gdyby nie to .
- Każda grupa musi wystąpić na scenie . I są to 2 występy . Jeden dla jednej osoby drugi dla drugiej , wszystko jasne ? - zapytała nauczycielka muzyki .
- Nie , nic nie jest jasne - powiedział któryś z uczniów - Nie mamy przygotowanych piosenek!
- Poradzicie sobie - zapewniła nas .
Nie no super , no po prostu super ! Nie umiem śpiewać przy publiczności , to się nie uda .
- Uda się zobaczysz - powiedział Connor 
- Ale ja nie potrafię - odpowiedziałam. 
- Dasz radę jesteś silna . Ja pójdę pierwszy . 
No i poszedł . Jego występ był niesamowity ! On ma talent ! No to teraz ja ! Nie wiem co innego miałam robić więc tylko śpiewałam . Występ chyba się  podobał , bo ludzie klaskali . Kiedy nastąpiła kolej występu LM wszyscy byliśmy ciekawi czyją piosenkę zaśpiewają . Już po chwili było słychać pierwsze dzwięki piosenki , a zaraz po nich słowa . Nie wierzę ! One śpiewają naszą piosenkę ! Szybko podbiegłam do Connor'a  go przytuliłam . Odwzajemnił ten gest . Była to najlepsza rzecz jaka dotąd mnie spotkała ! Jednak nie trwało to długo , ponieważ ... 
________________
Hejka ! I co podoba się rozdział ? Mam nadzieję , że tak . Śpijcie dobrze, kocham was . 
Ps . Tak wygląda Jack jakby ktoś chciał wiedzieć ;)