Rozdział 9

Paczadełkami Jess

Obudziłam się o 6:40 . Po tym wszystkim co się działo wczoraj nie mam siły iść na lekcje . Nie żeby mnie wyzywali , już dość wycierpiałam . Wstałam z łóżka i poczłapałam do łazienki , żeby wziąć prysznic . Po wyjściu z pomieszczenia miałam na sobie tylko (!) ręcznik . Chłopaków nie ma , więc można zaszaleć ! Zeszłam na dół i udałam się do kuchni . Nalewałam sobie soku , kiedy usłyszałam głos.
- Wiesz widziałem cię już w piżamie , ale w tym wyglądasz bardziej seksownie .
Odwróciłam się i zobaczyłam Connor'a .
- A ty nie miałeś być gdzieś indziej ? - zapytałam .
- Miałem , ale pójdę później - odpowiedział C . 
- Nie musisz mnie pilnować - oznajmiłam. - Jestem duża .
- Ale nie aż taka duża , żeby walczyć z Mutantami jak się pojawią . 
- Jasne , nie jestem tak dobra jak ty , zapomniałam .
- To nie chodzi o to - powiedział. - Nie jesteś bezpieczna , nie wiemy co oni od ciebie chcą .
- Kawy ? - zapytałam . Dobrze wiedziałam , że jestem w niebezpieczeństwie . Connor trafił w mój czuły punkt .
- Tak , poproszę - uśmiechnął się do mnie . Lil nie dzwoni , nie zbliżam się do mamy , a wszystkie Mutanty polują na mnie . Chce się ktoś zamienić ?
- W szkole nie będzie ani mnie ani Jack'a . Poradzisz sobie ?
- Oczywiście ! - nie , nie poradzę sobie  . I to nie jest sarkazm .
- Jess - spojrzałam na niego . - Wymazaliśmy im pamięć . Nikt nie pamięta nic oprócz tego , że wygraliśmy . Nic ci nie będzie .
- Dziękuję - powiedziałam i przytuliłam się do niego . Pachniał lasem .
- Jest ciepło . Możesz ubrać krótkie spodenki i bluzkę na ramiączkach . 
- No okey ekspercie .
Wchodząc po schodach , słyszałam jeszcze śmiech Connor'a . Podeszłam do szafy i wybrałam to , a włosy rozpuściłam . 
- Załóż jeszcze to - powiedział Connor , podając mi pomarańczowego full capa .
- Ale po co mi to ? - zapytałam .
- Będzie pasował do zestawu - oznajmił , wychodząc .
Zabrałam plecak i udałam się do wyjścia . Rzuciłam krótkie "cześć" i skierowałam się w stronę szkoły . Lekcje były strasznie nudne . Nie chciało mi się tam siedzieć . To dziwne , bo przecież jestem dobrą uczennicą . Po 15 min. skończyły się moje męki i mogłam wrócić do domu . Jak przez słowo "dom" mogę rozumieć mieszkanie Connor'a . Kiedy byłam blisko mojego celu , drogę zajechało mi czarne auto . Po chwili drzwi samochodu się otworzyły i wysiadł z niego młody chłopak . Miał na oko 18 -19 lat . 
- To ty jesteś Jessica Olson ? - zapytał , a ja kiwnęłam głową . - Wsiadaj do auta .
- Przepraszam , ale ja ciebie nie znam - oznajmiłam.
- Jestem kolegą Connor'a , a teraz wsiadaj do auta - powoli się niecierpliwił , więc uznałam , że lepiej wsiąść do tego samochodu . Zrobiłam o co prosił i ruszyliśmy z piskiem opon . Jechaliśmy z 15 min. aż dotarliśmy do starej obory . Nie no zaczyna się robić ciekawiej ! Wyszliśmy z auta i podeszliśmy bliżej . Zauważyłam , że  pan kierowca wpisuje jakiś kod do drzwi . Po chwili przed nami stanął duży , misiowaty ochroniarz. Nieznajomy pokazał mi ręką , że mam iść razem z nim do środka . Pomieszczenie było małe i śmierdziało krowami . Idąc dalej , zdałam sobie sprawę , że to nie jest zwykła obora . Po chwili dotarliśmy do metalowych drzwi . Kiedy pan kierowca je otworzył , zobaczyłam ... takie jakby centrum dowodzenia . Były tam różne maszyny . Słychać było też odgłosy walki , a potem śmiech aż w końcu otwieranych drzwi . Kiedy zobaczyłam tam Connor'a byłam tak samo zdziwiona jak on . 
- Yyyy.... Jess co ty tu robisz ? - zapytał .
- Connor czemu nie powiedziałeś ,  że masz taką ładną koleżankę ?
- Tak naprawdę nie wiem co ja tu robię . Ten duży nie chce mi powiedzieć - oznajmiłam .
- Stary kazał ją przyprowadzić  - odpowiedział kierowca czarnego samochodu . 
-No to chodźmy  . 
Nie wiem czemu , ale nie chciałam tu być  . Wszędzie otaczały mnie osoby których nie znam. Po chwili byliśmy w jakimś dużym laboratorium . Było tam wszystko : mikroskopy , komputery czy słoiki z jakimiś płynami . Wszystko to było naprawdę super , ale jak zobaczyłam małego Mutanta w jakiejś szklanej pułapce chciałam się cofnąć i stamtąd uciec. Nagle w mojej głowie rozbrzmiały słowa JESS RATUJ MNIE !!! Nie wiedziałam o co chodzi , ale głosy nie cichły . JESS RATUJ MNIE ! ONI PRZEROBIĄ MNIE NA PROCH !!! 
- Ty musisz być Jessica , tak ? - zapytał mnie facet w białym fartuchu . Pokiwałam głową. - Ja  jestem Arthur , miło mi cię poznać !
- Co chcecie zrobić z tamtym Mutantem ? - zapytałam , wskazując głową pułapkę . 
- Przeprowadzimy badania , a potem poddamy go wysuszeniu - czyli jednak proch . 
- A zrobił coś konkretnego ? Zabił człowieka czy coś podobnego ?
- Yyyy .... tak oczywiście , napadł na jubilera - odpowiedział Arthur . Coś nie chce mi się wierzyć ! Nagle do głowy przyszedł mi pewien pomysł . Skoro za pomocą dotyku mogę zobaczyć przeszłość to czemu nie spróbować ? Zrobiłam obrót i podeszłam do pułapki . 
- Jessico , odejdź stamtąd - wrzasnął doktorek , ale go nie słuchałam . Przyłożyłam rękę do szyby i ostatnim co zobaczyłam byil podbiegający do mnie ludzie . 

Widziałam tam tylko urywki wspomnień , ale w żadnym z nich nie było widać napadu na jubilera . Zobaczyłam tam polanę i mojego ojca ?! Przecież on nie żyje ! Jak to możliwe ?

- Jess wszystko w porządku ? - zapytał mnie Jack . 
Stałam jak zahipnotyzowana  . Nie mogłam w to uwierzyć ! 
-  Skąd znasz mojego tatę ?- zapytałam Mutanta .

To on mnie stworzył .
________________
Siemaneczko myszki ! I jak podoba się ? Mi jakoś nie ! Takie flaki z olejem . Piszcie w komentarzach czy się wam podoba :) Dobranoc :*
Ps. Następny będzie dłuższy , obiecuję !